Prawnicy kancelarii poprowadzą szkolenie z zakresu poprawnego zawierania umów w obrocie gospodarczym w oparciu o prawo polskie i zagraniczne.

http://www.mayagency.com.pl/350_Praktyka-w-zawieraniu…

Zobacz więcej: www.langas.pl/files/training/v_forum_biura_zarz_du_i_rady_nadzorczej_se0.pdf

Zobacz więcej:  http://www.szkolenia-bdo.pl/szkolenia-BDO/edycja-szkolenia/id20028/Otwarte/Restrukturyzacja-grup-kapitalowych-oraz-przedsiebiorstw.-Aspekty-prawne-i-podatkowe-oraz-komunikacja-zmian-z-cyklu-Akademia-Prawa-BDO.html

Zobacz więcej: http://www.langas.pl/szkolenie/49/umowy_i_kontrakty_handlowe

Prawnicy kancelarii  poprowadzą szkolenie: „Umowy handlowe w obrocie krajowym i międzynarodowym.

Zobacz więcej:  http://www.szkolenia-bdo.pl/szkolenia-BDO/edycja-szkolenia/id20000/

Zobacz więcej: http://www.szkolenia-bdo.pl/szkolenia-BDO/edycja-szkolenia/id19998/

Wraz z dyrektywą UCITS IV weszły w życie następujące akty prawne o charakterze wykonawczym:

1. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 583/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie kluczowych informacji dla inwestorów i warunków, które należy spełnić w przypadku dostarczania kluczowych informacji dla inwestorów lub prospektu emisyjnego na trwałym nośniku innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej.
2. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 584/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie formatu i treści standardowego powiadomienia w formie pisemnej i zaświadczenia dotyczącego UCITS, wykorzystania łączności elektronicznej przez właściwe organy do celów powiadamiania oraz w zakresie procedur dotyczących kontroli na miejscu i dochodzeń oraz wymiany informacji między właściwymi organami.
3. Dyrektywa Komisji 2010/42/UE z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie niektórych przepisów dotyczących łączenia funduszy, modeli funduszy podstawowych i powiązanych oraz procedury powiadamiania.
4. Dyrektywa Komisji 2010/43/UE z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE w zakresie wymogów organizacyjnych, konfliktów interesów, prowadzenia działalności, zarządzania ryzykiem i treści umowy pomiędzy depozytariuszem a spółką zarządzającą.

Wszystkie wyżej wymienione akty wykonawcze zostały opublikowane w Dz. Urz. L Nr 176 z 10.07.2010 r. Zwracam uwagę, iż w pkt. 1 i 2 powyżej mówimy o rozporządzeniach UE, czyli aktach prawnych, które obowiązują na terytorium RP bezpośrednio, bez potrzeby implementacji.

Do głównych obszarów, regulowanych przepisami Dyrektywy UCITS IV wraz z aktami wykonawczymi zaliczyć należy:

• usunięcie barier administracyjnych w transgranicznym obrocie UCITS – rozpoczęcie sprzedaży będzie mogło nastąpić bezzwłocznie po powiadomieniu przez organ nadzoru funduszu właściwego organu w państwie członkowskim, w którym produkt ma być oferowany,
• zastąpienie uproszczonego prospektu emisyjnego przez tzw. „kluczowe informacje dla inwestorów” – będzie to prosty dokument przedstawiający inwestorom najważniejsze informacje w jasny i zrozumiały sposób. Ma on pomóc w podejmowaniu świadomych decyzji inwestycyjnych,
• urzeczywistnienie funkcjonowania zasady jednolitego paszportu spółek zarządzających funduszami inwestycyjnymi,
• wprowadzenie nowych zasad związanych z funkcjonowanie spółek zarządzających funduszami inwestycyjnymi m. in. w zakresie zarządzania ryzykiem oraz zapobiegania konfliktom interesów,
• ułatwienie połączeń między funduszami UCITS – w całej UE obowiązywać będą jednolite przepisy określające wymogi dotyczące zezwolenia na łączenie funduszy, a także precyzujące informacje, które przy tej okazji muszą być udostępniane inwestorom,
• dopuszczenie modeli funduszy podstawowych i powiązanych, w ramach których fundusz UCITS (fundusz powiązany) będzie mógł inwestować wszystkie swoje aktywa w innym funduszu (funduszu podstawowym),
• ulepszenie mechanizmów współpracy między krajowymi organami nadzoru.

W chwili obecnej trwają prace nad implementacją przepisów unijnych do prawa polskiego. Na stronach MF pojawił się już projekt nowelizacji ustawy o funduszach inwestycyjnych. W jednym z kolejnych wpisów dotyczących zmian w prawie rynku kapitałowego zamieszczony zostanie tekst ustawy z naniesionymi propozycjami zmian.

„Czy można wobec działającego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zagranicznego funduszu inwestycyjnego, posiadającego siedzibę w innym państwie członkowskim niż Polska, zwolnienia podmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych, określonego w przepisie art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p.?”

Sprawa trafiła do sądu w wyniku zaskarżenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania należności wypłacanych na rzecz zagranicznych funduszy inwestycyjnych. Z treści uzasadnienia wynika, iż wnioskującym o interpretację był bank, z którego usług np. w zakresie lokat terminowych korzystał zagraniczny fundusz inwestycyjny. Wątpliwość, która zrodziła się po stronie banku, wynikała z faktu, iż to właśnie bank jest płatnikiem należnego podatku od zysków kapitałowych (tzw. „podatku Belki”). Jeżeli zagraniczny fundusz inwestycyjny byłby podmiotowo zwolniony z CIT, na analogicznych zasadach jak polskie fundusze inwestycyjne, podatek nie musiałby być odprowadzany.

Organ podatkowy, wydając skarżoną interpretację wywiódł, iż ustawa o funduszach inwestycyjnych reguluje szczegółowo działalność funduszy zagranicznych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej tylko w zakresie dotyczącym emisji jednostek uczestnictwa ( art. 253 i następne ustawy o funduszach inwestycyjnych). Oznacza to, że jeśli takiej działalności fundusz na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nie prowadzi, to nie jest funduszem działającym na podstawie tej ustawy i w konsekwencji nie służy mu zwolnienie od podatku dochodowego od osób prawnych. Organ podatkowy uznał tym samym, że zagraniczne fundusze inwestycyjne, w zakresie w jakim lokują swoje aktywa na terytorium RP działają w zasadzie poza reżimem polskiej ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Warszawski WSA nie podzielił tego stanowiska, słusznie stwierdzając, że zawężenie zakresu działalności  zagranicznych funduszy inwestycyjnych we wskazany przez organ podatkowy sposób pozbawione jest uzasadnienia.

Sąd stwierdził, iż: „każdy fundusz „zagraniczny”, tj. spełniający dyspozycję art. 2 pkt 9 ustawy o funduszach inwestycyjnych, działający na terenie Rzeczypospolitej Polskiej jest funduszem działającym na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, albowiem w okresie jego działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie jego uprawnień i obowiązków, a także wynikających z ich naruszenia sankcji, mają do niego zastosowanie przepisy tej ustawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.p. fundusz taki jest zwolniony od podatku dochodowego od osób prawnych.”

Wyrok WSA w Warszawie – III SA/Wa 2972/10

Na pierwszy ogień – projekt ustawy o funduszach inwestycyjnych, który można podsumować, jako wyjęcie spod licencjonowania KNF niepublicznych funduszy inwestycyjnych zamkniętych. Pierwotny tekst projektu powstał już w listopadzie 2010 r., zaś jego treść po uzgodnieniach międzyresortowych można było znaleźć na stronach Ministerstwa Finansów w styczniu 2011 r. Po wprowadzeniu w toku dalszych uzgodnień drobnych modyfikacji do projektu, został on pod koniec czerwca skierowany do rozpatrzenia przez Radę Ministrów. Dodać należy, że pojawiały się komentarze, iż wszystkie te działania podejmowane są bez specjalnej wiary, iż możliwym miało być uchwalenie nowelizacji w obecnej kadencji Sejmu. Tymczasem niespodziewanie, w ubiegłym tygodniu (dokładnie 26 lipca – link) pojawiła się informacja o przyjęciu projektu przez Radę Ministrów. Nie przekazano co prawda żadnej deklaracji odnośnie woli jego uchwalenia jeszcze przed wyborami, ale w zaistniałej sytuacji nie można tego wykluczyć.

Główne założenia realizowane przez nowelizację ustawy o FI:

• nowa klasyfikacja funduszy inwestycyjnych zamkniętych: publiczny FIZ oraz FIZ, który nie prowadzi oferty publicznej certyfikatów oraz którego certyfikaty nie są dopuszczone do obrotu (niepubliczny FIZ – ustawodawca nie posługuje się tym terminem, ale wydaje się, że będzie on używany),
• publiczny fundusz inwestycyjny zamknięty to fundusz, którego certyfikaty inwestycyjne zostały objęte lub nabyte w drodze oferty publicznej lub zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub zostały wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu,
• utworzenie niepublicznego FIZ nie wymaga zezwolenia KNF, TFI przekazuje jedynie informację o utworzeniu funduszu wraz z tekstem jego statutu,
• zmiana statutu niepublicznego FIZ nie wymaga zezwolenia KNF,
• zmiana statutu funduszu inwestycyjnego w zakresie określenia, że certyfikaty inwestycyjne funduszu będą oferowane w drodze oferty publicznej lub dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzane do alternatywnego systemu obrotu, wymaga zezwolenia Komisji,
• osoby fizyczne mogą nabyć certyfikaty inwestycyjne niepublicznego FIZ jeżeli dokonają jednorazowo zapisu na certyfikaty o wartości nie mniejszej niż równowartość w złotych 40.000 euro,
• zgromadzenie inwestorów niepublicznego FIZ może powziąć uchwały pomimo braku formalnego zwołania, jeżeli na zgromadzeniu reprezentowane są wszystkie certyfikaty inwestycyjne danego funduszu i nikt z obecnych nie zgłosił sprzeciwu co do odbycia zgromadzenia inwestorów lub wniesienia poszczególnych spraw do porządku obrad,
•  uregulowanie kwestii stosowania przez fundusze inwestycyjne krótkiej sprzedaży.

Poniżej link do obowiązującego tekstu ustawy z naniesionymi zmianami, które zostały przewidziane w projekcie nowelizacji.
Ustawa o FI ze zmianami

2. Wyrok Sądu Najwyższego z 10 marca 2011 r. (sygn. V CSK 311/10)
Odmowa wpisania długu na listę wierzytelności nie oznacza jednak, że wierzytelności nie ma. Prawo upadłościowe i naprawcze nie stwarza przeszkód, by pozwany mógł się bronić zarzutem potrącenia. Podniesienie tego zarzutu nie jest dochodzeniem roszczenia, ale obroną. Sąd, ponownie rozpatrując sprawę, musi rozważyć zarzut potrącenia.
Artykuł z serwisu internetowego GP

3. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2011 r. (sygn. P 7/09)(link)
W przedmiotowym wyroku TK uznał  za niekonstytucyjny art. 95 ust. 1 Ustawy prawo bankowe. Zgodnie z tym przepisem wyciągi z ksiąg bankowych miały moc prawną dokumentu urzędowego.
Więcej o wyroku – wpis na blogu Lege Artis.

Ciekawe orzeczenia

Tym razem jednak rozstrzygnięcia wymagała nie kwestia samego odszkodowania, ale uznania prawa do wypoczynku w godziwych warunkach za dobro osobiste, co umożliwiłoby powodowi wystąpienia obok roszczenia pieniężnego, z roszczeniem o opublikowanie przeprosin. SN uznał, że można mówić o istnieniu takiego dobra osobistego i skierował sprawę do sądu apelacyjnego, do ponownego rozpoznania. Więcej szczegółów po opublikowaniu uzasadnienia.

Artykuł lex.pl
Artykuł GP